Kırık mandal


WP_20140912_001

Fark ettim ki Galata’dan ayrıldığımdan bu yana Sergen’in çaylarından mahrum kalmaktan mıdır nedir, kendi bloguma çok da özen göstermemişim.

Aslında T24 ve diğer gazetelerde yazılar devam ediyor ancak blogda yazmak başka.

Adı üstünde ‘günlük’…

İspanya’nın Katalan kasabası Salou’dayım.

Buradaki günler daha çok Azad’ın çamaşırlarını yıkamak ve onun kendi özgüveninin neredeyse ‘top’ yaptığı upuzun sahilde onun peşinden koşmakla geçiyor.

Upuzun açık deniz ve kumsal ona özgüven kazandırdığı kadar bana da bir iç barış da getirmiyor değil.

Bu “upuzun”luk meselesini bir sonraki yazıda yazacağım. Aklınızda tutun şifre “upuzun” ve “upuzak”.

Geceleri bazen yağmur yağıyor.
Ben yağmuru severim.
Hem de çok.
İçimi rahatlatıyor o yağdıkça…

Venedik’te filmden (the cut) daraldığımda da yağmur vardı yanımda sağ olsun.

Oradan buraya taşıdım herhalde.

Burada sıcağından uyuyamadığım ama aynı zamanda zihnimin karanlık dehlizlerindeki onlarca duygu ve fikrin karmakarışık rüyalar ürettiği kısır gecelerde yine yanımda yağmur…

Kurumaya bıraktığımız çamaşırlar da yağmur altında…

Artık belki de çoğu evde çamaşır ipleri eskisi kadar çok kullanılmıyor.

Metal askılıklar soktular evlerimize.

Burada kullanıyoruz…

Çamaşırları mandallarla asıyoruz.

Çok oyuncak yok etrafta.

Kum yetiyor zaten, ama eve geldiğinizde oyuncak olarak göze çarpacak nadir eşyalardan biri de rengarenk, pazardan 1 liraya alınan plastik ve tahta mandallar…

Hepsini kırdı dün Azad.
Oyuncak gibi geldi…
Ben de yapardım adadayken.

Nedense parçalarına ayırmak da biz çocuklar için çok eğlenceli gelir.

Hele ki renkli plastik mandalları iki parçaya aradaki yayını da ayrı bir yerde biriktirmek daha bir zevk nedense.

O mandallardan mutfaklara tencere altlığı yapıldığını çok daha sonra okulda elişi dersinde öğreteceklerdi bana…

Benim ilk deneyimim anneannemle oldu.

Heybeli Çiğit sokağındaki bahçe katımızda (şimdi Şehit Ümit Ortaç sokak oldu) koca bir bahçe ve devamında da bir tarla vardı.

Çamaşırlar sabah asılır öğlen toplanırdı.

Ben daha denize gitmeden mutlaka mandallarla oynama zamanı bulurdum.

Annem mandalları parçalamama bir şey demezdi. O bize plajda yiyeceğimiz sandviçleri hazırlarken anneannem de bana kırık mandalları tek tek birleştirtirdi.

Önce yayı alacaksın eline sonra iki kolunu bulacaksın mandalın…

Tahta mandalların eşini bulmak daha kolay.

Plastikler ise bir başka oyun imkanı sağlıyordu bana.

Bir kolu mavi bir kolu kırmızı ya da başka bir renk olabilir, birleştirirken yeni mandallar yaratabilirsin istersen.

Tabii mandalların cinsi-modeli aynı olacak 🙂

Şimdi Azad’ın kırık mandallarını görünce aklıma o günler geldi…

Bazı oyuncaklarımız hiç değişmiyor.

İki parça mandal ve bir demir yay eğlenmek için yeter de artar bize…

Düşünüyorum da anneannem o zaman bana o mandalları birleştirtmesiyle başladı benim çocukluk parçala-birleştirmelerim…

Belki de o yüzden ileride bir türlü sevemediğim Makine Mühendisi oldum. (olamadım ya da:)

Şimdi düşünüyorum;
Oğluma mandalları birleştirmeyi öğretsem mi, öğretmesem mi?
Başına iş açar mıyım ileride acaba 🙂

WP_20140912_003ÇALINAN ‘ÇAKMA’ ÇAMAŞIRLAR

Bir de küçük anekdot.
Heybeli’de bir gün çok yağmur vardı, çamaşırlar akşama kaldı.
Unutmuşuz biz de gece kaldı bahçede.
Sabah bir baktık bizimle beraber 6 ailenin kaldığı binanın çamaşırlarının bir kısmı çalınmış…
Önce rüzgardan uçtu sandık ama yok.

Donlar monlar gitmiş…

Ertesi gün sokak pazarı vardı.
Yalova’dan gelen pazarcılar sokakta kalırdı bir gece öncesinden.
İyi hatırlıyorum. Onlardan bildiler hırsızlığı.
Değildi.

Aşağı mahalleden bir çocuk çalmış.
Marka sanmış donları, pantolonları.
Heee, arada benim 501 pantolonum da vardı.
Ama ne bileyim şimdi bu yaşımda geriye bakınca.

“Apartmanda bir tek Müslüman bile bulunmayan bizim evi mi buldular don çalacak” diye gülüyorum içimden.

E ‘gavur’ evi marka giyer bunlar herhalde diye…

Neyse çalınan giysilerin hepsi de ‘çakma’ markalardı o sokak pazarındandı tahminen. Yazık oldu ama yine de 🙂

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s