Ortada bir ulus yokken nasıl ulusal bayram kutlanır?


TDK’ya göre; Çoğunlukla aynı topraklar üzerinde yaşayan, aralarında dil, tarih, duygu, ülkü, gelenek ve görenek birliği olan insan topluluğu, ulus, millet deniyor.

Bir yandan İstanbul’da adında bira ismini taşıyan festivalde içki satışı yasaklanırken. Ben Biranın anavatanı Brüksel’de Belçika Ulusal Günü kutlamalarına doğru ilerliyorum.

Uzun süredir üzerinde yazı okuduğum, kafa patlattığım Belçika memleketinin ulus ve millet kavramlarıyla arasının iyi olmadığını farkındayım. Bilmeyenler için kısa bir özet geçeyim;

Biz Türkiye’nin Kürtlerle ilgili sorunlarını (daha doğrusu Türklerle ilgili sorunlarını) çözmek için İrlanda, İspanya gezerken Belçika’da Flamanlar yıllar Avrupa’da birçok diğer halktan önce haklarını geri aldı. Ancak Özerklik bir yöntem değildi Flamanlar için. Karma bir Federal yapı ile yönetilen Belçika’da Flamanlar ülkenin büyük ortağı. Yani özerklik değil ülkenin kendisinin özsel bir parçası. Tüm ülkede ülkelerde Fransızca öğrenen herkes Flamanca da öğrenmek zorunda. Her resmi yazışma iki dilde yapılmak zorunda. Bu hakları Flamanlar çok önce almışlar…

Ben ulusal güne yol alırken bizim Türkiye’deki 23 Nisan, 19 Mayıs, 29 Ekim, 30 Ağustos ve daha saymakla bitiremeyeceğimiz milli bayramlarımızın bir benzeri ile karşılaşmayacağımın farkındaydım. oan göre hazırlıklı gittim.

Brüksel’in kenar mahallelerinden birinde Balo Meydanı’nda toplananlar için hazırlanan koca bir sahne ve sahnede Kralın tacını giymiş iki sunucu bizi bekliyor. Ellerinde Belçika bayrakları “Bugün Kral burada değil, bizi duyamaz” diye dalga geçiyor.

Bilemeyenlere bir not daha. Belçika halen Kraliyetle yönetiliyor. Kral yaşlı ve işlevsiz olabilir ama Kral’ın doğum günü de milli bayramlar arasında. Bu bahsi geçen festival de kendisinin şatolarından birinin arka bahçesinin baktığı bu mahallede düzenleniyor zaten.

Bir diğer sunucu “Kral k.çmızda” deyiveriyor ve hemen arkalarından “Kings of Pop”, yani Belçika Kralı değil Popun kralları geliyor.

Etrafta herkes elinde biralar Flamanca Fransızca şarkılar söylüyor eğleniyor. Biralar gırla organizasyon zayıf ama fazlasına gerek yok.

İki gün sürecek olan festivalin ilk gecesinde meydandaki kilisenin çan kulesinin saati 01:00’i gösterdiğinde anneler 4-5 yaşındaki çocukları kucaklarında Belçika askeri ile dalga geçen ulusal şarkıyı söylüyorlar: Sergant Flagada, Şapşal Çavuş…

Etrafıma bakıyorum, herkes mutlu, kimse kimsenin tenine, gözüne veya ne dilde konuştuğuna bakmıyor… Türkiye’de olsaydık ne olurdu diye düşünüyorum…

Şu Kral’ın yerine Başbakanı

Şapşal Çavuş’un yerine Türk askerini

İnsanların ellerinde biralar

Hemen yukarıda Müslüman mahallesi var, dönerken polisin yokuştan çıkanların bazılarını uyardığı görüyorum, bugün ramazanın ilk günü, Müslüman vatandaşlar oruçludur diye ses yapmasınlar diye uyarıyorlar.

Yokuş üzerinde ise Brüksel Yaz Festivali’nin posteri. Posterde Brüksel’in ulusal kahramanı Manaken Piss (işeyen çocuk) festival için eline elektro gitar almış posterde bana bakıyor…

Ulusal kahramanların toplumsallaştırılmasına alışkın olmayan bir sıradan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak fazla geliyor… Ağırıma gidiyor…

Demi ya bugün Ramazan’ın ilk günü…

Not: Sanmayın ki Belçika’da ayrımcılık yok, her şey güllük gülistanlık. Ama dünyada dertlerimiz tamamen farklı iki ülkeyiz Belçika ve Türkiye…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s