açlık ŞehrinOrtaYerinde



KOLTUKlarımızda oturuyorduk

Herşeylerimizi BUZ dolaplarına kaldırmıştık

19 Ocak 2 çift sıfır 7’de

Önce BUZ gibi dolaplarımız kırıldı

Sonra Kırmızı KOLTUKlarımız boşaldı…

BUZ tutmuş tüm günahlarımız eriyip sızdı kapısından ÖLÜ toprağına

Oturup yazmaya çalıştık eriyen günahlarımızı

Inciraltındaki toprak emdi, biz daha ilk yaprağı doldurmadan…

Bir baktık ki

Ne BUZ dolap; BUZ dolap

Ne BİZ artık BİZ

İncir ağacına astık tüm günahlarımızı

Aris NALCI, Galata 23/08/2011

toprak; kuru/ sert/ taşlı, tenimi yırtıyor. koca incirin balına kanmamak gerek.
toprak; tırnaklarımın arasında/ağzımın içinde/burun deliklerimde/terleyip su olduğum her yerde biteviye… şehrinortayerinde…
senelerce ne yapacağımı bilemedim ya, senden yadigar bu dolapla, kapağını her açtığımda “açlığım”
“açlıkları”
geldi aklıma. hala açım, onlar da hala açlar…

kaç yıl, kaç ay, kaç saat geçti üzerinden bilmek istemiyorum. hatta saymayı, unutmak istiyorum;
amma velakin,
bir uğultu yükseliyor içimde
şimdi, belki de burada birinin daha
düştü kalemi…
burada mı? şehrinortayerinde?…

Aytül HASALTUN, Galata 23/08/2011

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s