Tahammül…


Dün gece çay bahçesinde pek de çok adam yokken, ağabeylerimizden birinin tansiyonu düştü. Yere yığıldı kaldı. Koşturduk hepimiz dışarıya. Kolonya falan derken dert ettik çok. İçimiz şöyle bir hop etti. O sıra anladım ki insan dediğin tanıdıklarına bir şey olsun istemiyor gerçekten. Ne kadar duygusuz da olsan, sanırım son birkaç aydır olan bitenden sonra artık ben de dert ediniyorum insanların.

Libya’da, Mısır’da, Tunus’ta 100’ler öyle ölürken bizlerin hayatımızdaki bir kişiyi bile kaybetmeye tahammülü yok. Pazarcımız, çaycımızı, eşimizi, dostumuzu, sokağımızın köşesindeki bakkalı, kimseyi ama kimseyi. Sanırım bizler artık ölüme tahammülü olmayanlarız.

Son 100 yılda milyonlarca insanını kaybetmiş ve sonradan batılılaşmış bir toprağın parçası olarak sadece bir Ermeni olduğum için değil ama bir Anadolulu olduğum için söylüyorum bunu.

Bu topraklar artık yanınızdan bir kişinin bile kaybolmasına göz yumamıyor. Bir ay kadar önce töre cinayeti olarak nitelendirilen Zakarya ve Soney’in öldürülmesini araştırırken Anadolu’dan son 20 yıl içerisinde göç etmiş bir ağabeyime “Bizde töre var mıdır?” diye sorduğumda şunu söylemişti: “Biz aileler arasında bir kan davası başlatacak kadar çok değiliz. Dolayısı ile genelde kızlarımızı ve erkeklerimizi geri kaçırıp bir Ermeni ile evlendiririz. Bu toplumun kimseyi kaybetmeye, daha da azalmaya tahammülü yok”.

İşte tam da bu noktada artık etrafımızdaki her insanın hesaplarını yaptığımız bir zamanda nasıl olur da Mısır, Tunus, Libya’daki katliamlara sessiz kaldığımızı hayranlıkla izliyor ve kendi insanlık tarihimi sorguluyorum.

Amerika Birleşik Devletleri’ndeki her bir insanın hayatı daha mı değerli ki üç Amerikalıya bir şey oldu mu dünya ayaklanıyor. Ama 100 Libyalı öldüğünde bir şey olmuyor. Bu kadar mı milliyetçi ve aşağlık bu insanlık.

Kendimden mi utanmalıyım yoksa insanlığımdan mı bilemedim.

William Saroyan’ın öğütlediği gibi etrafımızdaki her insanın kıymetini bilmeliyiz. Libya’dakilerin Afrika’dakilerin veya dünyanın öte yanındakilerle ilgili pek de çok yardım yapamıyoruz belki ama en azından kendi küçük yaşamalanımızdakilere destek olmalı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s